اتش دل


	شب شب در كارنامه سياه زندگي اش چه كرده است كه افتخار گرفتن اين همه ستاره را دارد؟ \|+\| نوشته شده توسط افسانه در جمعه دوازدهم بهمن 1386 \|

قناری

سر انجام دلش اومد پرنده ی زردش را رها کند . پرنده ای که حالا دیگر به قفس عادت کرده بود به قفس و به او .

آن را در دست گرفت و به سمت پنجره رفت چشمهایش را بست و زیر لب خداحافظی کرد و قناریش را پراند.

چشم هایش را باز کرد تا رفتنش را ببیند و پنجره را بست و پرنده ی زرد ناپدید شد . مدتی را کنار پنجره ی بسته ماند .وقتی ناامید شد کنار رفت .ناگهان چیزی پشت سرش به پنجره خورد .

برگشت و با حسرت پرنده ی زرد مرده اش را پشت شیشه ی پنجره دید

|+| نوشته شده توسط افسانه در جمعه چهارم اسفند 1385 |


	ستاره ستاره کوچولو داشت از اون بالا پایین و نگاه میکرد یه دفعه بغض کرد و با خودش گفت: یعنی ادم من کیه؟ \|+\| نوشته شده توسط افسانه در دوشنبه پنجم تیر 1385 \|


	زندگی زندگی قصه ی تلخی است که از آغازش بسکه آزرده شدم چشم به پایان دارم \|+\| نوشته شده توسط افسانه در پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1385 \|


	تنها روزهای بودنش همه با او بیگانه بودند. کسی نه شاخه گلی می آورد نه برایش می خندیدند و نه می گریستند. وقتی رفت همه آمدند برایش دسته گل آوردند سیاه پوشیدند و برای رفتنش گریستند شاید تنها جرمش نفس کشیدن بود. ا \|+\| نوشته شده توسط افسانه در جمعه یکم اردیبهشت 1385 \|


	فروغ فرخزاد بي صدا نالم كه : اينست آنچه هست خود نميدانم كه اندوهم ز چيست زير لب گويم : چه خوش رفتم ز دست از منست اين غم كه بر جان منست ديگر اين خود كرده را تدبير نيست راز موجودي كه ديگر هيچ نيست \|+\| نوشته شده توسط افسانه در دوشنبه چهاردهم فروردین 1385 \|


	جرم دستانم بوی گل می داد به جرم گل چیدن گرفتنم..... اما هیچ کس فکر نکرد شاید گلی کاشته باشم \|+\| نوشته شده توسط افسانه در چهارشنبه نهم فروردین 1385 \|


	عیدتان مبارک \|+\| نوشته شده توسط افسانه در جمعه چهارم فروردین 1385 \|


	يه کبوتر هميشه بايد عشق پرواز داشته باشه ، وگرنه اسير ميشه يه قناري بايد به خوش آوازيش ايمان داشته باشه وگرنه ساکت ميشه يه لب هميشه بايد توش خنده باشه وگرنه زود پير ميشه \|+\| نوشته شده توسط افسانه در پنجشنبه هجدهم اسفند 1384 \|


	... روزی که شادی ارام بخند تا غم بیدار نشه روزی که غمگینی ارام گریه کن تا شادی ناراحت نشه \|+\| نوشته شده توسط افسانه در سه شنبه دوم اسفند 1384 \|


	سوگواری امام حسین با سلام به همه ی دوستان این ایام سوگواری را به همه تسلیت میگم و واقعا از شما عزیزان التماس دعا دارم و امید وارم در این ماه عزیز هر چیزی از خدا میخوایین به همه شما بده از جمله من همیشه محکم واستوار در برابر سختیها باشین و موفق التماس دعا ما را سخن از رسم سالار شهید است اما طریق ما همان راه یزید است \|+\| نوشته شده توسط افسانه در جمعه چهاردهم بهمن 1384 \|


	عشق کسی می توانددر پای عشق بمیرد که پیش از آن زندگی پیش چشمان وی مرده باشد. \|+\| نوشته شده توسط افسانه در جمعه سی ام دی 1384 \|


	قدرت.عشق قدرت٬ عشق است . در این گونه قدرت هیچ نوع خشم و عصبانیتی وجود ندارد. توانمندی واقعی این است که بدانم آدمی می تواند با کسانی که دیدگاههای متفاوتی دارند زندگی کند و نیازی نیست که بر دیگران تسلط داشته باشد و آنان را قربانی خواسته های خود سازد. \|+\| نوشته شده توسط افسانه در سه شنبه سیزدهم دی 1384 \|


	بیراهه راههایی که رفته ایم را به گذشته بسپارو گذشته را باد راه زندگی برای هیچکس رو به گذشته نبوده است زندگی رو به فرداست که ادامه دارد، نه دیروز.... \|+\| نوشته شده توسط افسانه در چهارشنبه سی ام آذر 1384 \|


	آرامگاه عشق در یک شب سیاه همانسان که مرگ هست قلب امید در بدر و مات من شکست سرگشته و برهنه و بیخانما ن چو باد آنشب رمید قلب من از سینه و فتاد زار و علیل و کور بر روی قطعه سنگ سپیدی که آنطرف:دربیکران دور... افتاده بود ساکت و خاموش روی گور گوری کج و عبوس و تک افتاده و نزار درسایه سکوت رزی پیر و سوگوار بیتاب و ناتوان و پریشان و سوگوار بر سر زدم گریستم ازدست روزگار گفتم که ای تو را به خدا سایبان پیر با من بگو بگو که خفته در این گور مرگبار کز درد تلخ مرگ وی این قلب اشکبار خود را در این شب تار و مرگبار کشت پیر خمیده پشت جانم به لب رسید بگو قبر کیست این یک قطره خون چکید بدامانم از درخت چون جرعه ای شراب غم از دیدگان مست .. فریاد بر کشید که ای مرد شبخت بر سنگ سخت گور نوشته است هرچه هست... بر سنگ سخت گور از بیکران دور با جوهرسرشک دستی نوشته بود آرامگاه عشق \|+\| نوشته شده توسط افسانه در سه شنبه بیست و دوم آذر 1384 \|


	غرور من دیگر به تنهایی خود فکر نمیکنم به غروری که فاصله را رقم زد می اندیشم \|+\| نوشته شده توسط افسانه در یکشنبه سیزدهم آذر 1384 \|


	در خود شکستن چه دردی است در میان جمع بودن ولی در گوشه ای تنها نشستن برای دیگران چون کوه بودن ولی در ذهن خود ارام شکستن \|+\| نوشته شده توسط افسانه در یکشنبه ششم آذر 1384 \|


	تنهایی از تنهایی به مردم پناه اوردم . از مردم به تنهایی \|+\| نوشته شده توسط افسانه در شنبه بیست و هشتم آبان 1384 \|


	حسرت دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این دیگر هوای دلبر دیگر نمیکنم میخواهمت هنوز و به جان دوست دارمت فروغ فرخزاد \|+\| نوشته شده توسط افسانه در سه شنبه بیست و چهارم آبان 1384 \|


	دلتنگی بدترین شکل دلتنگی ان است که در کنار او باشی ولی بدانی هرگز به او نخواهی رسید.... \|+\| نوشته شده توسط افسانه در یکشنبه بیست و دوم آبان 1384 \|