RSS  

زندگی قصه ی تلخی است که از آغازش بسکه     

                                                آزرده شدم 

                                                             چشم به پایان دارم

کسی نه شاخه گلی می آورد

نه برایش می خندیدند و نه می گریستند.

وقتی رفت

همه آمدند برایش دسته گل آوردند

سیاه پوشیدند و برای رفتنش گریستند

شاید تنها جرمش نفس کشیدن بود.

ا